Hiç hafıza kaybı yaşadığınızı hissettiniz mi? Günleri, ayları hatta yılları unuttuğunuzu? Belki travma belki alzheimer belki de teknoloji çağının yan etkisi. Artık kurunun yanında yaş da yanıyor. Kötülerle birlikte güzel anıları da silen bir zihin kaldı bana. Peki sen, ne kadarını hatırlıyorsun?

Belirsizlikte kalıp içi bunalan ama hala bir umudu olup yüzmeye devam edenlere gelsin. Bu bölüm, bu Nisan akşamında çayınıza eşlik etsin istedim 🍷

Bu bölüm çok özleyip de söyleyemeyen, sevip de kavuşamayanlara gelsin. 🍷

Bazı manzaraların kokusu vardır. Kimi tuz kokar, kimi kestane… Soğuğun, ayazın da bir kokusu vardır; sıcağın, güneşin de. Bazen bir sokak, ıhlamur koktuğu için güzeldir. Bir yazlık ise begonvil kokusuyla hatırlanır. Belki de bu yüzden insan çok mutlu olduğunda gözlerini kapatır. Ve bazı şehirler, o an burnunda tüter.Akaşa Kayıtları’nda, gözlerimi kapattığımdaruhumun kaçtığı şehirleri sizinle paylaşıyorum.Biraz sohbet, biraz seyahat…Birlikte yapılan küçük keşifler.İlk bölümde Petra var.Çölün ortasında, kayaların arasına saklanmış bir krallık.Hazırsanız başlayalım.

Zihni hiç susmayan, normal olmaya çalışmaktan yorulan, ertelediği için suçlanan ama aslında kilitlenen bir DEHB zihninin içinden birkaç dakika.Bu kayıtta: •DEHB’in dışarıdan görünen klişelerini değil, içeride nasıl yaşandığını, •“Dikkat eksikliği” denilen şeyin çoğu zaman anlam eksikliği olduğunu, •Ertelemenin tembellik değil, başlama eşiği olduğunu, •Aşırı analiz eden bir zihnin neden bazen hiçbir şey yapamıyormuş gibi göründüğünü, •Ve “normal” olmaya çalışmanın nasıl sessiz bir tükenmişlik yarattığını konuşuyorum.Bu bir çözüm listesi değil.Bir motivasyon konuşması hiç değil.Bu kayıt;kendine “Neden böyleyim?” diye soranlara,kendini sürekli açıklamak zorunda kalanlara,ve ilk kez “Belki de sorun ben değilim” demek isteyenlere.Eğer senin de zihnin susmuyorsa,yalnız değilsin. Gel zihnimizi hackleyelim..

Kişilik dediğimiz şey bir sonuç mudur yoksa süreç mi? Bana sorarsanız sabit kimlikten çok, devam eden bir öğrenme hâli. Her yaşta biraz daha çözülüyor, biraz daha yeniden kuruluyoruz. Bir gün verdiğimiz tepkiyi ertesi gün veremiyoruz ama bizden kişiliğimizin oturması bekleniyor. Belki de yanlış olan budur. Oturmak yerine ayakta kalıp dans etmeyi öğrenmesi gerekiyordur, ne dersiniz?

Nerede iki insan varsa orada mutlaka manipülasyon vardır. En kötüsü de bizi manipüle edenler genelde en sevdiklerimizdir. Sen de içimde kötü bir his var ama açıklayamıyorum diyorsan bu işkenceden kurtulmanın zamanı geldi…

Sevginin illa bir karşılık bulması ya da sürekli bir şeylere dönüşmesi gerekmez. Bazen birini sevmek, onu olduğu haliyle ve olduğu yerde bırakmayı da içerir. Peki bir ilişki neden “bir anda” biter? Gerçekten bir anda mı olmuştur? Bir açıklama istersen, gel beraber düşünelim..

Her şey güzel giderken bir anda uzaklaşan erkekleri anlamak gerçekten zor. Ama işin derinine inersek onları saklandıkları mağaradan çıkartmak da bizim elimizde. Bu adam neden gitti diye merak edenler için; ilişkiler üzerine dertlendiğim bir bölüm ♥️

Birine baktığınızda yalnızca kabuğuna odaklanırsanız içindeki çürüğü asla göremezsiniz. Ki aslında insanlar elma gibi değildir. Parlak ve güzel bir kabuk onların iyi oldukları anlamına gelmez. Daha çok karpuz gibiyiz. Kimin kelek çıkacağını kesmeden bilemezsiniz. Kabuğunuzu soymaya hazırsanız, egomuzla yüzleşme zamanı geldi.