Ja....wie?

Niemand zingt zo gemakkelijk als deze troubadour, maar toch kon ze een jaar lang geen noot of woord uitbrengen. Die stilte bracht haar grootste schat. De Verwondering met Lenny Kuhr.

‘Als vorige week de wereld vergaan is, plant ik vandaag een appelboom.’ Haar wereld is inmiddels vergaan. Hoe is het met haar appelboom? De Verwondering met Nynke Sietsma.

Ze staat bekend als rouwdeskundige, maar inmiddels kan ze geen zelfhulpboek meer zien. Na een stevige burn-out en tijdens de levensgevaarlijke ziekte die ze kreeg, keek ze de duisternis recht in de smoel. Het leven werd eenvoudig. De Verwondering met Daan Westerink.

Na jaren op een plek gewoond en gewerkt te hebben die niet goed bij haar paste, keert ze terug naar haar geliefde weidse landschap. Hoe kijkt ze nu naar de bochten in haar levenspad? En wat is er toch met die Friese hemel? De levenskunst van Tieneke van Lindenhuizen.

Drie jaar lang zat hij in Duitse concentratiekampen. Toen zijn trein uiteindelijk uit Theresienstadt vertrok, nam hij zich plechtig voor iets van zijn leven te maken. Psychiater Herman van Praag is nu 92. Waar vindt hij toevlucht?

De uitdrukking: 'Bij de loodgieter lekt de kraan' vertelt ons dat deskundigheid nog geen garantie is voor eigen levensgeluk. Bij schrijver en leraar Hans Korteweg (78) is dat wel het geval. Hoe brengt hij nu de wijsheid die hij anderen leerde in praktijk? Waar vindt hij toevlucht?

Afgedankte Jezusbeelden worden uit de vuilnisbak gered en liefdevol te rusten gelegd. En nu brengt beeldend kunstenaar Wout Herfkens deze geredde Jezus naar het verpleeghuis. Hoe reageren de bewoners en geestelijk verzorgers op dit weinig klassieke idee? In de serie over toevlucht is dit: Jezus in een verpleeghuisbed.

‘Weutikveul’. Dat denkt Annemiek steeds meer. Diepe inzichten die ze opdoet overlijden ook weer. Niet erg. Ze geniet er eigenlijk wel van. Maar waar vind je dan toevlucht? Bijstand, hulp. Die vraag gaat ze de komende tijd eens stellen. Haar eerste gast is een van de belangrijkste leraren boeddhisme van ons land. Hij richtte het centrum Shambhala op, gaf z’n hele leven les en schreef veel boeken. Nu is hij 77. In gedachten noemt Annemiek hem Job, want hij lijkt bijna alles verloren te hebben. Han de Wit. Waar vindt hij toevlucht?

Ha, een roman die Het Evacomplex heet! Daar is Annemiek als de kippen bij! Ze lijdt er al een leven lang aan. Dat de vrouw het altijd gedaan heeft. Dat het meisje overal de schuld van krijgt. Van de schrik en de weeromstuit durft ze niet eens te flirten. Jammer hoor, zo’n Eva-complex. Maar wat is het eigenlijk? En waar loopt een mens zoiets op? Bestaat er trouwens ook zoiets als een Adamcomplex? Annemiek zoekt de beide schrijvers van de vuistdikke roman Het Evacomplex op. Jacob Slavenburg en Jeroen Windmeijer.