ranzanin ust katinda yatiyorum , yarim kalan arkadasliklarimi dusunuyorum. bugun her seyi yarim yapiyorum ama kendime anlatmayi yarim birakmiyorum.

karantinanin altinci gunu,atamadigim copler,yikayamadigim camasirlar,icimi doktugum defter,yuzumde kagit maske,temiz pijamam kalmadigi icin giydigim elbisenin uzerine aldigim trenckot ve ugglarimla balkona cikip podcast kaydettim kusura bakmayin da dinleyin bi zahmet!

konuşmak huzur anlarında bir etken midir? sessizlik her zaman üzüntünün neticesi midir? insanların üzüntüsünü sorguladığımız gibi mutluluğunu da sorgularız. sonra da sırasıyla bunu ne için yaptığımızı, bazı şeyleri neden bilmek istediğimizi. merak hangi mesafeye kadar masumdur? birbirimize soruyor ve cevap arıyoruz.

merhaba demeyi unutmuşum...merhaba,bugün seninle uzun konuşmak istedim,istedik.ben kaydederken annemi de dahil etmek istedim.yer değişikliği,mod değişikliği bazen sesimin sana farklı gelmesini sağlayacaktır.bunu sorun etme,değişimimi anla.

zamanın kapıları vardır.

bk