Hani eski bir resme bakarken Hani yılları sayar da insan Hani gözleri dolar ya birden İşte öyle bir şey…

Şart kipiyle sevilen nesilden inciler.

Büyük büyük şeyleri ararken küçük küçük şeylerin önemini yitirmemiz yok mu?

Bazı iç sesler olmasaydı şu an ne yapıyor olurduk?

İlk adımı atmanın zorluğu, devam etmenin güçlüğü hakkında.

O çocuğa sarıl, seni sana anlatsın.

Mutlaka duyarsın o yüzden. Ama dinlemek? İşte o senin tercihin. Sonuçları da.

Son güne uyanmak mı daha dehşet verici, son gün olduğunu bilmeden gelişigüzel yaşamak mı?

Tütülü elbiselerden tozlu raflara bi hayal yolculuğu. Kendimizi hep iyi şeylere mi ikna ederiz?