هنر رابطه پیچیده و چند وجهی با اجتماع داره. هنر می‌تونه هم به عنوان وسیله‌ای برای ارتقای هماهنگی اجتماعی باشه و هم به عنوان جلوه‌ای غنی و متنوع از خلاقیت و تجربه انسانی عمل کنه. هنر وسیله‌ای برای ابراز وجود هست و  وقتی به درستی پرورش داده بشه می‌تونه هدف و مسیر فرد رو تو زندگی بهبود ببخشه.هنرمندانی که از نظر اجتماعی آگاه هستن و دغدغه ایجاد یک جهان با خصوصیات بالغانه بشر رو دارن، آثار معناداری خلق می‌کنن و نیرویی در آثارشون می‌دمن که با روح انسان ارتباط برقرار می‌کنه. این طور اثرهایی می تونن به مردم یادآوری کنن که متوجه جایگاه‌شون در این جهان و هم‌چنین نقش‌شون در بهبود زندگی دیگران باشن.تو این قسمت از مانی و یاسمن راجع به نقش انواع هنرها در پیشبرد مدنیت و فرهنگ پرسیدیم و این که تأثیر هنر بر درک ما از جهان و جایگاه ما تو این دنیا چی هست.

این هفته از شما در رابطه با «تبعیض» می‌شنویم. تبعیض‌های ملیتی، جنسی، دینی یا قومی که گاهی به ناچار آدم ها رو مجبور به ترک خونه و کاشانه‌شون می‌کنه و راهی دیار غربت می‌شن. صلاح‌الدین که اهل افغانستان هست و به گفته خودش بنا به مشکلات شدیدی که در افغانستان باهاش مواجه بوده، راهی ایران می‌شه اما متاسفانه تو کشورمون ایران، به جای مهمان‌نوازی، تجربه‌های تلخی براش رقم می‌خوره.  و همین‌طور کبریا، دختری که تو زمان اعلام نتایج کنکور با این که مطمئن بوده رتبه بالایی خواهد داشت، به خاطر باورش به دیانت بهایی با نقص پرونده مواجه و از حق تحصیل تو وطن خودش محروم می‌شه.روایت‌هاشون رو از زبون خودشون بشنویم.

تو بحث تربیت از همون اوایل کودکی حتی قبل از اون زمانی که خیلی‌ها فکر می‌کنن بچه‌ای که تو رحم مادر هست متوجه امور جاری نیست یا نوزاد درکی از شرایط محیطی نداره، از همون زمان ذائقه فرد داره شکل می‌گیره و این مهمه در معرض چه شنیده‌هایی قرار بگیره، چه سبک موسیقی، چه محتوایی از کلام، چه دایره لغاتی از کلمات. و خیلی مهمه که کودک در معرض چه دیده‌هایی قرار می‌گیره و چشم‌اش به دیدن چه تصاویری عادت می‌کنه. فکر می‌کنم این مراحل کودکی و نوجوونی یکی از اساسی‌ترین مراحل تربیتی انسانه. چون داریم در دنیایی زندگی می‌کنیم که نمی‌شه افراد رو محدود کرد. پس باید به پشتوانه ذائقه‌ای که تو تمام این مراحل تو محیط خانواده یا محیط‌هایی که این نوع از آموزش رو براشون فراهم می‌کنه، میل به زیبایی که یکی از خصوصیات فطری‌شون هست رو تقویت کنیم. اون‌وقت ناخوداگاه گوشش و چشمش همه نوع محتوایی رو نمی‌پذیره.در این قسمت کیان و ثمین با ما هستن و تجربیات‌شون رو در زمینه کارکردن با کودکان و نوجوانان بیان می کنن.

شروع سال نو همیشه فرصت مناسبیه تا به اون چیزایی که در سال پیش، گذشته نگاهی بندازیم اما افسوس که از بارزترین خصوصیات سال گذشته و متاسفانه تمام سال‌های گذشته تو کشور عزیزمون ایران،‌ ظلم و ستمی بود که جامعه بهایی اونم توی زادگاهش باهاش مواجه بود و کماکان هست. اخبار مختلف از انواع مختلف تبعیض و تعرض به ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی بهائیان که شامل دستگیری آدم‌های بی‌گناه و فشارهای شديد تو مراحل بازجویی و زندان، بی‌احترامی‌ها و حمله به خانه‌های  شخصی، مصادره املاک و اموال قیمتی و ارزشمند اون‌ها بدون ارائه هیچ حکمی و حتی چندین مورد جلوگیری از کسب و کار افراد رو دربرداشته. حتما با خبر هستید که اخیرا گزارشگر ویژه سازمان ملل و تعداد زیادی از کشورها سرکوب شدید جامعه بهایی ایران رو محکوم کردن. امروز از دیان و هانا پرسیدیم:دلیل این همه سرکوب و آزار و اذیت اون هم به مدت طولانی بیشتر از ۴۰ سال چی هست؟ و ما به عنوان شهروند ایرانی چطور میتونیم همراهی و همدلی خودمون رو با جامعه بهایی ایران نشون بدیم؟  و همینطور پرسیدیم هر فرد چطور میتونه در تحقق عدالت اجتماعی مشارکت داشته باشه؟

دیانت بهائی ایجاد نظمی جهانی را پیش بینی می‌کنه که موجب برقراری صلح و آشتی بین ملت‌ها و کشورهای مختلف جهان می‌شه. «جامعه جهانی بهائی» سعی می‌کند که این آرمان‌ها را به طریقی معنادار و سیستماتیک و در سطح بین‌المللی به عمل دربیاره. در چند دهه گذشته جامعه جهانی بهائی یکی از فعال‌ترین سازمان‌های غیردولتی وابسته به سازمان ملل متحد بوده. این جامعه همکاری‌های نزدیکی با خیلی از سازمان‌های فرعی سازمان ملل،‌ از جمله  با سازمان بهداشت جهانی و یونسکو دارد. انیس و ماوا مهمان این هفته #با_شما هستن و راجع به نحوه  مشارکت جامعه بهائی در مسیر ایجاد صلح جهانی برامون می‌گن.

معنای زندگی چی هست؟   یا بهتر بپرسم چه چیزهایی به زندگی ما معنا می‌بخشه؟ شاید گاهی با این سوال هم مواجه شدیم که : «آخرش که چی؟»؛ این سوالیه که لرزه بر اندام زندگی‌مون میندازه در صورتی که زندگی رو چند صباحی که در این دنیا هستیم در نظر بگیریم. اما انگار چیزهایی ورای روزمرگی‌ها، معنای حقیقی زندگی ماست و اون چیزی که رنج‌های زندگی‌مان را تحمل‌پذیر می‌کند، معنادار بودن و یا داشتن «چرایی» است.  وقتی زندگی معنای خودش رو از دست می‌ده که احساس کنیم هرچیزی که داریم روزانه براش تلاش می‌کنیم، تبدیل به یک‌نواختی و روزمرگی شده و ارزش ماندگار دیگه‌ای نداره. اینجا است که احساس می‌کنیم پامون رو زمین سفتی نیست و هیچ تکیه‌گاهی نداریم. این هفته در#با_شما از عرفان و مونا راجع به آن‌چه که به زندگی‌شون معنا می‌ده پرسیدیم.

برای اینکه بتونیم آزادانه در جستجوی حقیقت باشیم و در مورد باورهای خودمون و حتی جهان‌بینی‌مون تصمیم بگیریم، انگار باید از تمام اون تصورات قبلی، شنیده‌هامون  یا حتی تعصباتی که نسبت به یک گروه با ایده  خاص تو ذهن‌مون هست،‌ کنده بشیم و همین‌طور برای این که بتونیم با یکی از خصوصیت‌های روح‌مون یعنی «انصاف» در جستجوی حقیقت باشیم،‌ نیاز داریم ذهن و فکرمون «آزاد و باز» و قلب‌مون «پاک و بزرگ» باشه.تو این قسمت از حامی و هیلدا پرسیدیم برای درجستجوی حقیقت بودن - در هر موردی - باید چه خصوصیاتی داشته باشیم؟  و این که اگر هر مطلبی  که به خصوص در شبکه‌های اجتماعی  ممکنه باهاش مواجه بشیم رو بدون آنالیز کردن و تحقیق کردن راجع به درست یا نادرست بودنش بپذیریم، چه‌طور هم ذهن‌مون رو آشفته می‌کنه هم بعضا می‌تونه باعث دامن زدن به تبعیض‌های بیشتر و اختلافات بشه؟

امروزه داریم می‌بینیم، تعصب‌های مختلف در سراسر جهان به اوج خودشون رسیدن، به آگاهی میلیون‌ها آدم نفوذ کرده و انرژی‌های بی نظیر بشر رو که باید وقف رفاه و آسایش و پیشرفت کلّ جمعیت بشر بشه، به تباهی و جنگ و ویرانی برده. تلاش تک تک ما برای بازتعریف مفاهیمی مثل وحدت و اینکه هویت واقعی ما چیه، یه جورایی حیات‌بخشه! چرا که تک تک قدم‌هایی که امروز برمی‌داریم و نسل جدیدی که با این مبنای فکری پرورش می‌دیم، فصل بعدی تاریخ کشور و جهان ما رو می‌نویسه. این هفته در با شما، پویا و مهسا راجع به هویتی که بتونه تحقق‌بخش وحدت عالم انسانی در کره خاکی باشه صحبت می‌کنند.

بهترین مثال برای عالم انسانی  پرنده‌ایه که دو بالش زن و مرد هستن. این پرنده تا امروز به دلیل سرکوب شدن یکی از بال‌هاش، توان پرواز و به اوج رفتن رو نداشته. حالا تصور کنیم اون اوج بلندی رو که این پرنده با دو بال قوی و هماهنگ بال بزنه و برسه بهش.در این برنامه نورا فارغ‌التحصیل رشته عمران و ساسان، دانشجوی رشته داروسازی مهمون «با شما» هستن. با توجه به این که مفهوم برابری جنسیتی خیلی وسیعه و ابعاد بسیاری داره،‌ ما ازشون خواستیم افکارشون رو راجع به این دو تا سوال مطرح کنن:‌ اول اینکه درونی شدن مفهوم برابری زن و مرد از اوایل کودکی و نوجوانی در بستر خانواده و اجتماع چه اثراتی در دراز مدت می‌تونه داشته باشه و چطور به تقلیب فرهنگ کمک می‌کنه؟ و دوم چه تغییرات ساختاری برای درونی شدن این مفهوم در تار و پود اجتماع لازمه؟

این هفته ما از شما راجع به کمپین #داستان_ما_یکیست می‌شنویم یادمون هست که تو تاریخ ۲۸ خرداد امسال این کمپین در بزرگ‌داشت چهل‌امین سال‌گرد اعدام ده زن بهایی شیراز به دلیل اعتقادات‌شون شروع به کار کرد و همین‌طور جامعه جهانی بهایی این کمپین رو به تمام زنان ایران که هم‌چنان دارن برای آرمان برابری جنسیتی تلاش می‌کنن تقدیم کرده. کمپین #داستان_ما_یکیست تا به امروز حدود ۲۵۰ میلیون مخاطب در بیش از ۳۳ زبان را جذب کرده و تنها در چند هفته بعد از شروع شدن‌اش با صدها میلیون بازدید در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های محلی، شاهد سطوح بی‌سابقه‌ای از حمایت مسئولان بلندپایه،  نمایندگان مجلس، چهره‌های سرشناس، عموم مردم در ممالک مختلف و حتی زندانیان سیاسی عقیدتی در ایران بودیم. تو این قسمت از پرهام و ترانه پرسیدیم:چه تجربیاتی رو در جایی که زندگی می‌کنن و همین‌طور در سطح جهانی مشاهده کردن که در رابطه با این کمپین انجام شده و براشون جالب بوده؟ و همین‌طور پرسیدم این کارزار چقدر کمک می‌کنه به آگاهی راجع به ظلم‌هایی که داره اتفاق می‌افته؟ و چطور یک حرکت در دنیای مجازی می‌تونه وحدت جمعی رو در دنیای واقعی موجب بشه.