L'afición del Pueblu Asturianu a cantar xunto a otros compatriotes, ye dicir, a entamar coros o coriquinos (ochotes, cuartetos, etc.) afítase y espárdese nel empiezu del sieglu XIX. Ye nos primeros años d'esi sieglu cuando surden les primeres formaciones profanes non profesionales, afalaes pol espíritu asociativu característicu d'aquella época, la naciente industrialización y los movimientos obreros, amás del interés pola tradición musical propia, que va facer que se xeneralice l'usu del folclor como base de munches de les pieces a interpretar.