در دهمین شماره‌ی پادکست «پیچ»، با پرسشی قدیمی اما این‌بار در زمینی ویران‌تر بازگشتیم: جنگ با «ما» چه کرد؟پیش‌تر، در برنامه‌ی ششم، از «ما همه با هم هستیم» گفتیم؛ از امکان یا امتناعِ یک «ما»ی واقعی، از این‌که باهم‌بودنمان تا کجا در زمین واقع امتداد پیدا می‌کند. آن روزها، هم‌زمان با تهاجم ارتش صهیونیستی به غزه، هنوز می‌شد دشمنی مشترک را بدیهی فرض کرد؛ هنوز می‌شد تصور کرد که زیر آوار این تاریخ، چیزی ما را به هم پیوند می‌دهد.هنوز در پی فهم آوار کشتگان دی‌ماه بودیم که جنگ اخیر، این بداهت را ترک انداخت.امروز، بر خاکریزی که روزی «دشمن مشترک» بر آن ایستاده بود، وضوحِ تصویر، با تمام تناقضاتش، از دشمن‌ها سخن می‌گوید. برای برخی، بمب‌افکن‌ها نوید نجات می‌آورند، و برای برخی دیگر، جنگ تنها نام دیگری‌ست برای ویرانی. و امپریالیسم دیگر نامی در دوردست نیست.ما در این شماره، دوباره به سراغ این «ما» رفتیم؛ نه به‌مثابه پاسخی آماده، بلکه همچون پرسشی که جنگ از نو پیش روی‌مان گذاشته است. تهاجم امپریالیسم آمریکا و اسرائیل چه «مایی» تدارک دیده است؟ این «ما» چه چیز را در خود جمع می‌کند و چه چیز را بیرون می‌گذارد؟ و آیا هنوز می‌توان از افقی مشترک سخن گفت، وقتی حتی رؤیای رهایی، زبان مشترکی ندارد؟اردیبهشت ۱۴۰۵

در برنامه‌ی هشتم از فصل دومِ پادکست پیچ، از #جنگ_علیه_زنان گفتیم، از دهه‌ها اعمال تبعیض و خشونت ساختارمندِ حاکمیت علیه زنان و بدن‌های در حاشیه. از «پس‌زنی/پس‌رانیِ» بدن‌های شوریده علیه حجاب اجباری پس از قیام ژینا و توسط نیروهای فاشیستیِ جمهوری اسلامی، این‌بار با «طرح نور». از جنگ‌طلبانِ راستگرا و مصادره‌ی مبارزات و گفتمان‌های فمینیستی، از جنگی ادامه‌دار با ابزار و ادوات جنگی علیه فرودستان: چه با تانک، چه با دوشکا و چه با داس.پرسیدیم: آیا رژیم دارد سوزاندن روسری‌ها را تلافی می‌کند و در عین‌حال به مردم پیامی می‌فرستد که اوضاع همین است؟ آیا اصطلاح جنگ علیه زنان در بستر امروز ایران معنادار است و اگر هست چه امکاناتی را برای فهم بهتر وضعیت به ما می‌دهد؟همچنین، از ضرورت تأمل و حرکت به‌سوی اشکال سازماندهی از پایین و ضرورت ایجاد شبکه‌های مراقبتی و حمایتی برای زنان و بدن‌های در حاشیه و تحت خشونت‌های تقاطعی گفتیم.

فصل دوم پادکست پیچ را با بررسی قیام ژینا آغاز می‌کنیم، برای فهم اینکه ببینیم آیا شبحی با قیام ژینا به خیابان‌ها بازگشته است یا این قیام صرفا فصلی دیگر از رخ‌نمایی این شبح در تاریخ معاصر ماست. از بیرون کشیدن واژه‌های قیام و انقلاب از زیر تل ‌پایان تاریخ، از اتصال تصویرهای گذشته با وظایف آینده.

در برنامه‌ی ششم پادکست پیچ، برنامه‌ی پایانی فصل اول، به نقطه‌ی آغاز برگشتیم، برگشتیم به «ما همه با هم هستیم»، بازگشتیم تا ببینیم چقدر این «ما» وجود خارجی دارد؟ و با هم بودنمان چقدر در زمین واقعی اتفاق می‌افتد. در این برنامه از امکان اتحاد فراطبقاتی در برابر دشمن مشترک حرف زدیم، همزمانی انتشار این برنامه با تهاجم ارتش اسراییل به غزه و کشتار مردم فلسطین شاید به ما یادآوری کند که فاشیسم چقدر واقعی و عریان است، تمرکز ما در این برنامه البته بر واحد جغرافیای ملی است، جایی که پیوسته و از همه‌ی تریبون‌ها، اتحاد به عنوان رمز پیروزی، توصیه می‌شود، چقدر این اتحاد امکان‌پذیر و البته ضروری‌ست؟ فصل اول از پادکست پیچ با صدای فرامرز اصلانی تمام می‌شود، صدای روزهایی که در جبهه‌ی فرودستان بود و صدای روزهای اضمحلالی که پیموده است؛ تا آینه‌ی عبرت باشد، برای ما و همه‌گان.آبان ۱۴۰۲

در این اپیزود از پادکست پیچ از کتابی می‌گوییم که رادیو زمانه و کارشناسان مدعو آن منتشر کردند تا نشان دهند از خیزش دی‌ماه نود و شش به این‌سو کدام طبقه به سوژه‌ی اصلی مبارزه تبدیل شده است و به شکل شگفت‌انگیزی دقیقن از همان طبقه هیچ نگفتند. کتابی که به نام «چپ» آمد تا افسانه‌ی نقش و رسالت تاریخی «طبقه‌ی متوسط» را تبیین و تحکیم کند. در این اپیزود هم‌چنین به ابهام در مورد تعریف طبقه‌ی متوسط می‌پردازیم که محدود به این کتاب نیست اما در این کتاب ویژگی‌های خاص خودش را دارد و نیز در مورد نقش سیاسی طبقه‌ی متوسط به روایت کتاب گفتگو می‌کنیم. این اپیزود پادکست پیچ به «محسن محمدپور» تقدیم شده است.

در این اپیزود پادکست پیچ، از چهار دهه تمرد ساحره‌ها گفتیم. چهار دهه مقاومت و مبارزه‌ای که مادرانمان در زمستان ۵۷ آغاز کردند، که بارها سرکوب شد، اما درهم نشکست و هربار از جایی دیگر جوانه زد. فردایی که نه دور است و نه دیر، ساحرگان جوان، این وارثان چهل سال مقاومت هر لحظه، بر گور دجال خواهند رقصید. موسیقی پایانی :‌ سرود سحر (بازنوازی قطعه آدونیس ساخته نیکوس تئودوراکیس) با صدای غوغا تابان

در اپیزود سوم «پیچ» از زن گفتیم، از زندگی و آزادی. از افق‌ها و امکان‌های بالقوه‌ای حرف زدیم که «زن، زندگی، آزادی» مقابل چشم‌هایمان پدیدار می‌کند، و در عین‌حال از تلاش رعیت‌های عربده‌کش ارباب برای از معنا تهی کردن شعار جنبش ژینا. از نبرد بر سر آینده‌ای گفتیم که دیر یا زود فراخواهد رسید و نگرانی‌های‌مان برای آینده‌ی موعود. شماره‌ی سوم پادکست پیچ به جان زیبای شیرین علم‌هولی و به مقاومت زینب جلالیان تقدیم شده است.

در گپ از چپ دوم  به آرزوهای کاک فواد محمدی اعلام وفاداری کردیم و بعد به «بالا»  نگاهی انداختیم ، وقتی بالایی ها معتقدند و در این اعتقاد خود راسخند که گدایان از هر انتخابی ناتوانند، و باید مطالبات سطحی خود را به این نمایندگان واقعی ِمطالبات ِمهمتر ، بسپارند. که کارگران و معلمان اگر  خیابان را تسخیر می کنند به چیزی غیر از رژیم چنج نیندیشند. که رعایا فقط برای اعلام بیعت با رضا شاه دوم در غدیر خم گرد هم آیند تا  شاید «همه با هم» از این پیچ خطرناک تاریخ «گذار» کنیم و  ارباب جدیدی انتخاب کنیم.

نام «عدالت» که بیش از سه دهه از فضای سیاسی حذف شده بود این روزها دوباره بازگشته است. کرور کرور «عدالتخواه» و «افشاگر» در دم و دستگاه جمهوری اسلامی تولید شده‌اند که همه تا آنجایی که باید «عدالتخواه» باشند و تنها آن چیزی را افشا کنند که قرار است افشا شود. در هشتمین برنامه‌ی رادیو هیچ‌کیدز از دی‌ماه ۹۶ می‌گوییم و از آبان ۹۸، از خیابان‌های خونین و شکافی که در وضعیت ایجاد کرد تا «عدالت» معنای جدیدی داشته باشد. در این برنامه نشان می‌دهیم که معنای واقعی «عدالت»ی که این روزها بسیار در مورد آن می‌شنویم، چیست. خواهیم گفت چرا اصلاح‌طلبانِ معتدل‌شده تصمیم گرفتند برای شرکت واحد و هفت‌تپه سندیکا بسازند، اسناد ویلاهای لواسان را چه کسی به میلاد گودرزی داد و سید مجید حسینی، افشاگر مافیای کنکور و بهداشت، در مورد چه چیزی سکوت می‌کند. از سریال آقازاده و علی‌اکبر رائفی‌پور و میلاد دخانچی می‌گوییم و خط تولید کارخانه‌ی تولید «افشاگر» و «عدالت‌خواه» را از سرمنشا آن تا عرضه به بازار افشا می‌کنیم. در هشتمین برنامه‌ی رادیو هیچ‌کیدز می‌گوییم چرا سیدابراهیم رییسی پرچم مبارزه با فساد اقتصادی را بر دوش گرفته است و احکام عفو برای زندانیان سیاسی چگونه صادر شد. از گسترش دامنه‌ی حزب‌الله می‌گوییم که قبلن حزبِ فقط حزب‌الله بود و این روزها خودش را در ملی‌گراهای حزب‌اللهی و سلطنت‌طلب‌های حزب‌اللهی و مارکسیست‌های حزب‌اللهی و نولیبرال‌های حزب‌اللهی تکثیر کرده است. برنامه‌ی هشتم رادیو هیچ‌کیدز را اما پیش از همه‌ی اینها با هفت‌تپه آغاز می‌کنیم و در هفت‌تپه تمام می‌کنیم. آنجا که همین امروز شصت و چهارمین روز از اعتصاب باشکوهشان را آغاز کرده‌اند. هشتمین برنامه‌ی رادیو هیچ‌کیدز به مصاف جبهه‌ای می‌رود که گشوده شده تا مفهوم عدالت را مصادره و در معده‌ی هیولایی نظم مستقر هضم کند: جبهه‌ی عدالت به شرط ساطور. موسیقی‌های استفاده‌شده در این برنامه: ۱) Opening از Maybeshewill  ۲) Hide your Tears از Daniel Licht ۳) رد انکار خشم ما از بچه‌های اعماق ۴) Fuck U از Archive ۵) Everybody Knows از Leonard Cohen ۶) Rin Del Angelito از Inti Illimani ۷) Libertarias “Obertura”  از Jose Nietol. بازنوازی سرود آنارشیستی جنگ داخلی اسپانیا ۸) سرود به یاد قیام. از سرودهای سازمان پیکار در راه آزادی طبقه‌ی کارگر صداهای استفاده‌شده در این برنامه: ۱) قسمت دوم سریال آقازاده ۲) برنامه‌ی اول پادکست به تدریج. اسماعیل محمدولی ۳) فیلم قاتل اهلی. مسعود کیمیایی ۴) سخنرانی علی‌اکبر رائفی‌پور و میلاد گودرزی در افتتاحیه‌ی مستند امیدیه ۵) سخنرانی سیدمجید حسینی ۶) سخنرانی وحید اشتری در نشست انتخاباتی عدالت‌خواهان ۷) گفت‌وگوی صادق شهبازی با برنامه‌ی دادستان ۸) لایو اینستاگرامی علی علیزاده با وحید اشتری ۹) گفت‌وگوی برنامه‌ی جهان‌آرا با میلاد گودرزی ۱۰) سخنرانی میلاد گودرزی در همایش پایان تدبیر ۱۱) سخنرانی صادق لاریجانی در گرامیداشت هفته‌ی قوه‌ی قضاییه ۱۲) سخنرانی ابراهیم رییسی در مشهد با عنوان تحول در دادسرا ۱۳) لایو اینستاگرامی علی عیزاده با اسماعیل محمدولی ۱۴) ویدئوهایی از تظاهرات و اعتصاب کارگران هفت‌تپه در آبان ۹۷ و مرداد ۹۹

کرونا چگونه کشتار می‌کند؟ چه کسانی را می‌کشد؟ و مسببان و عاملان کشتار کرونا چه کسانی هستند؟ در ششمین برنامه‌ی رادیو هیچ‌کیدز دست قاتلان را رو می‌کنیم، به حساب‌های بانکی سرک می‌کشیم، تاریخ خونین بهداشت و درمان را مرور می‌کنیم تا سرانجام روشن کنیم ویروس کرونا تنها کاری را تمام کرد که از چند دهه پیش آغاز شده بود. در برنامه‌ی ششم از داستان‌های پلیسی وزارت بهداشت می‌گوییم و از این‌که کرونا چه چیزهایی را تعطیل کرد و چه چیزهایی را تعطیل نکرد. و نیز از امید می‌گوییم. در تلخی همین روزها، با این همه جنازه که مانده روی دستمان از امید می‌گوییم، از این‌که چرا باید امید داشته باشیم و به چه چیزی می‌توانیم امید داشته باشیم. ششمین برنامه‌ی رادیو هیچ‌کیدز صدایی است که از قرنطینه به قرنطینه مخابره می‌شود. موسیقی‌های استفاده‌شده در این برنامه: 1) نجوا. ترانه شهیار قنبری. آهنگساز اسفندیار منفردزاده. صدای فرهاد مهراد 2)Far From any Road  اثر The Handsome Family 3) Dark City اثر بیژن موسوی 4) Way down we Go اثر Kaleo 5)Tomorrow اثر Salif Keita 6) یاد آر. ترانه علی اسداللهی. آهنگسازی و اجرا محسن نامجو صداهای استفاده‌شده در این برنامه: 1) فیلم منتشرشده از حاشیه‌ی دیدار وزیر بهداشت و درمان از شهرستان بجستان 2) گفت‌وگوی قاضی‌زاده‌ی هاشمی با خبرنگاران در مورد حواشی سفر بجستان 3) بخشی از اخبار تلویزیون جمهوری اسلامی با اجرای محمدرضا حیاتی 4) ویدئوی منتشرشده از «زنی در انزلی طاعون‌زده» در شبکه‌های مجازی 5) ویدئوی منتشرشده با عنوان «درد دل یک هم‌وطن قمی» در شبکه‌های مجازی