ای برگذشته زِ ملموس! ای داستانی!ارث اساطیریِ لیلیِ باستانی!تو جذبهٔ استحالت، تو شورِ رسیدنکه رودها را به دریا شدن می کشانیتو شوقِ پروانگی، آرزویِ رهاییکه پیلهٔ اختناقِ مرا می درانیمعشوقی از تیرهِٔ مُنقرض گشتهِٔ گُلبا روحی از سبزه در هیأتِ ارغوانیتعبیرِ بیتی بلند از غزل هایِ«حافظ»تصویرِ نقشی بدیع از تصاویرِ«مانی»لحن همایونی تو حریرِ نوازشدستِ پرستارِ تو، مخمل مهربانیای چون اُفُق مشترک در میانِ دو جوهر!ای طُرفهِٔ هم زمینی و هم آسمانی!لبخندِ دل چسبِ شیرینت آمیزه ای پاکاز شیطنت های طفلی و خوابِ جوانیای معنیِ خواستن تا به اندازهٔ اوجگسترده نامِ تو با عشق تا بی زمانیفصلِ تنت بر ورق هایِ سرخِ مُعطّررنگین ترین فصلِ مجموعهٔ زندگانیفصلی که می خواهی اش بعدِ هر بار خواندنبی حسِّ تکرار، یک بارِ دیگر بخوانی#رادیو_شعر_پارسی#سهراب_سپهری #فروغ_فرخزاد #هوشنگ_ابتهاج #نیما_یوشیج#حسین_منزوی #سعید_بیابانکی#علیرضا_آذر#سید_علی_صالحی#کاظم_بهمنی#فریدون_مشیری#کیوان_شاهبداغی#سید_تقی_سیدی#آثار_ماندگار#غزل_فاخر#نوستالوژی#شعر#ترانه#شاعر_جوان#شعر_امروز#دکلمه#شعر_سپید#احمد_شاملو#نریشن