در شبان غم تنهايي خويش،عابد چشم سخنگوي توام .من در اين تاريكي،من در اين تيره شب جانفرسا،زائر ظلمت گيسوي توام . شكن گيسوي تو،موج درياي خيال .كاش با زورق انديشه شبي،از شط گيسوي مواج تو، منبوسه زن بر سر هر موج گذر مي كردم .كاش بر اين شط مواج سياه،همه ی عمر سفر مي كردم....حمید مصدق