یادمان باشد به دل کوزه ی آب،که بدان سنگ شکستبستی از روی محبّت بزنیم!تا اگر آب در آن سینه ی پاکش ریزندآبرویش نرود!یادمان باشد فردا حتما،ناز گل را بکشیمحق به شب بو بدهیمو نخندیم دیگر به ترکهای دل هر گلدان!و به انگشت نخی خواهیم بست،تا فراموش نگردد فردازندگی شیرین است!زندگی باید کرد.و بدانم که شبی،خواهم رفتو شبی هست که نباشد پس از آن،فردایی#فروغ_فرخزاد