مجموعه از پیله تا پرواز

نقد و بررسی آثار ادبیات کلاسیک ایران

توسط شاعر، نویسنده ، پژوهشگر و دبیر گروه طاقچه مجله پلاک ۵۲  : محمد مفتاحی

این قسمت : انگیزه نظامی از سرایش هفت پیکر

▫️برای بررسی هرمنوتیک و خردگرایانه ی هر متنی و از جمله ادبیات فارسی، باید شیفتگی به متن را به کلی کنار گذاشت. برای من در چهل و چهار سالگی دیگر بت ساختن از هیچ شاعر یا نویسندهای معنا ندارد. پیرو هیچ مرام و مسلک و مذهبی نمی شوم مگر اینکه آن را با پوست و گوشت و استخوانم درک کرده باشم. اگر تو مخاطب گرامی این متن و این بخش اختصاصی مجله پلاک ۵۲، با این تفکر این متن را میخوانی یا میشنوی که من میخواهم مبلّغ ادبیات فارسی و شاعران و نویسندگان مهم هزاره ی پیش سرزمینمان باشم، باید بگویم که به دوراهی تفریق رسیدهایم.

▫️سالهاست که با احترام به فردوسی عزیز اندیشه های تند زن ستیزانه اش و اندیشه های رادیکال ناسیونالیستیاش را کوبیده ام. با یادآوری اینکه هر شاعر و هنرمندی محصول دورهی خویش است و اگر من و شما هم بودیم، شاید همان کار را میکردیم. همانطور شاعران و هنرمندان چپ معاصر از جمله سعید سلطانپور هم چنین فکر و عمل کردند. قرار است از نظامی شروع کنیم. نظامی را بسیار تفسیر کرده اند و هر کسی از ظن خود یار نظامی شده است. برخی چون زنده یاد دکتر بهروز ثروتیان کاملا عارفانه دیده اند و برخی چون زنده یاد سیروس نیرو کاملا زمینی و برخی هم چون دکتر برات زنجانی بینابین؛ اما من سعی دارم قضاوتی رئالیستی داشه باشم و برای آغاز، هدف سرایش مجموعه های شیرین داستانی او را برگزیده ام. چرا نظامی شعر مینوشت؟ با «هفت پیکر» شروع میکنم و به قول نظامی سبب نظم کتاب ...