نهضت تنباکو - جلسه ششم - 8 اسفند 1385
جمع بندی
قبل از اینکه به جمعبندی بپردازیم و وارد متن جمعبندی فراز تنباکو شویم، روی اصول و روش جمعبندی حداقل درنگی کنیم. کلمهی جمعبندی در دهههای ۷۰-۶۰ میلادی، که مقارن با دهههای ۵۰-۴۰ خودمان است، وارد فرهنگ مبارزاتی شد. قبل از آن در انقلاب شوروی این واژه را لنین به کار برد. میشود گفت که در فرهنگسازی مبارزاتی بخشی از کلید واژهها مرهون فرهنگسازیهای لنین است مانند چه باید کرد، دو گام به پیش، یک گام به پس و بحث جمعبندی. این کلیدواژهها تا الان بدیلی پیدا نکرده و سر جایش هست. در دههی ۴۰ و۵۰، نسل جوان برخاسته از جنبش سالهای ۴۲-۳۹، چه مذهبی در چارچوب مجاهدین اولیه و چه غیرمذهبی در چارچوب فداییان، وقتی به عرصه پا گذاشتند، واژهی جمعبندی را با خودشان حمل کردند. میتوان گفت که اولین جمعبندیهای جدیای که در تاریخ مبارزاتی ایران صورتگرفت، متعلق به ابتدای دههی ۴۰ است که نسل جوانی با استعانت به دستمایههای خودش و تجارب پیشینیان، دست به جمعبندی زدند و بعد از جمعبندی حرکت خود را شروع کردند. در ۸-۷ سال گذشته که باب اصلاحات باز شد، واژهی جمعبندی به ذهنها متبادر شد. بهخصوص بعد از شکست اصلاحطلبان در سال ۸۴ و کنار رفتنشان و روی کار آمدن این جریان جدید که در نوع خود پدیدهی تاریخ سیاسی ایران حساب میشود، بحث جمعبندی پیشآمده است. ولی در سالهای اخیر نوع مواجههای که با واژهی پربار جمعبندی صورت گرفته است، نسبت به دههی۴۰ و۵۰ خیلی ساده است. در سالهای اخیر با واژههای باردار، قطور و حامل معنا، مقداری شوخی شده است.



