Ware Misdaad
Ware Misdaad
MoordSpel
Edgar Allan Poe, een moordzaak
33 minutes Posted Apr 18, 2022 at 9:19 am.
0:00
33:52
Download MP3
Show notes
Edgar Allan Poe kennen we in de eerste plaats van zijn fantastische verhalen en van zijn poëzie ('The Raven'), maar hij wordt ook 'de vader van het detectiveverhaal' genoemd. Die eretitel dankt hij aan de creatie van het personage C. Auguste Dupin, een voorloper van Sherlock Holmes, die 'The Murders of the Rue Morgue' oplost, louter door een beroep te doen op zijn grijze hersencellen.

Een tweede verhaal met Dupin in de hoofdrol, 'The Mystery of Marie Rogêt', is wellicht het eerste misdaadverhaal, gebaseerd op een 'true crime'. Het wordt algemeen beschouwd als een mindere Poe, omdat het meer weg heeft van een criminologisch essay dan van een verhaal. Bovendien heeft het een hoogst onbevredigend slot... alsof Edgar Allan Poe op het laatste moment terugdeinsde om de waarheid te vertellen.

Geheel in de stijl van Poe, die ook al eens een fictie voor feiten durfde laten doorgaan en niet vies was van een literaire mystificatie of een 'hoax', doet Patrick Bernauw in 'Edgar Allan Poe, een moordzaak' een sensationele ontdekking. Uit een vergeten Londens archief diept hij het manuscript op van de eerste, niet gepubliceerde versie van 'The Mystery of Marie Rogêt', waarin E.A. Poe nauwelijks verhuld zichzelf aanwijst als de dader van de moord op Mary Cecilia Rogers, in 1841, in New York...

Dit literair-historische 'true crime' verhaal werd oorspronkelijk gepubliceerd in het literair tijdschrift De Brakke Hond (1991), onder de titel 'Mary & Marie'. Een breder uitgewerkt essay verscheen in de 'true crime' bundeling 'Landru bestaat niet' (Manteau, 1992). In die vroege jaren '90 schreef Bernauw rond deze geschiedenis ook een heuse korte roman, 'Edgar Allan Poe, een moordzaak'... die echter nooit verscheen. In 2015 publiceerde hij deze roman wel als ebook, voor de liefhebbers.

Patrick Bernauw vertelt zijn verhaal en maakte in de montage gebruik van de Maanlicht Sonate van Beethoven, gebracht door Jason MC Han. Beethoven noemde het werk eigenlijk een 'Sonata quasi una Fantasia'... of: 'Een sonate die aandoet als een fantasie'.