Bardzo szczera rozmowa z Marcinem Andrjańczykiem, którego poznałem w 2014 roku i od tamego czasu nawiązaliśmy przyjacielskie relacje.

W rozmowie poruszamy wiele ważnych tematów, w które wchodzimy głęboko, dając przestrzeń emocjom:

• o przyjaźni i jej rozłamie,
• o samotności i używkach,
• o obciążeniach międzypokoleniowych i Ustawieniach Hellingerowskich,
• o życiowej zaradności - jako 5cio latek pozostawał sam w domu bez opieki,
• o trudnej relacji z przemocowym ojcem alkoholikiem,
• o niepewności swoich korzeni,
• o tworzeniu własnej rodziny, relacji na swoich zasadach,
• o drugim życiu - po 40stce - "w dążeniu do", a nie "uciekaniu od",
• o byciu sam ze sobą na całe życie,
• o życiu z pasją, na pełnej ku***e,
• o dotarciu do swojej fizjologicznej granicy,
• o przestaniu się bać i rozpędzaniu się w życie,
• "chcę budować, a nie niszczyć",
• o byciu ojcem i wychowywaniu syna.