Η Μαρία μιλά για την απώλεια και το πένθος που έζησε σε μικρή ηλικία, μεγαλώνοντας χωρίς τους γονείς και την αδερφή της. Το οικοτροφείο υπήρξε γι'αυτήν μεγάλο σχολείο. Ανέλαβε την ευθύνη του εαυτού της και ενηλικιώθηκε πολύ νωρίς. Ωστόσο το βίωμα της την έχει προικίσει με ενσυναίσθηση και αγάπη.