Show notes
Pracoholizm – praca, która zabiera życie
Pracoholizm to najbardziej usankcjonowane społecznie uzależnienie.
Ja złapałam się w tę pułapkę i z perspektywy czasu widzę, jak silnie zakorzenione miałam w głowie, to co słyszałam na swój temat od dziecka – zdolna, ale leniwa.
Z takiej perspektywy obojętnie, ile bym nie pracowała, zawsze było za mało.
Dlatego kiedyś tak zorganizowałam sobie życie zawodowe, żeby z tej pracy praktycznie nie wychodzić.
Czułam się niezastąpiona, wyjątkowa i… nie musiałam myśleć o niczym innym – tylko o pracy.
W ten sposób rozpoczęłam bardzo destrukcyjny dla mnie proces, po którym rekonwalescencja trwała kilka lat.
Nie byłam w tym sama, wokół mnie było wiele osób, które pracowały jak ja.
Widziałam, jakim kosztem się to odbywa i mimo to nie potrafiłam wyciągnąć z tego wniosków.
Dzisiaj praca jest dla mnie wielką frajdą. Najtrudniejsze nie było to, żeby pracować mniej,
Dzięki zaproszeniu do podcastu Tuż przy uchu przez Kasię Bieleniewicz mogłam o tym opowiedzieć i podsumować
ten etap w moim życiu, który okazał się być wielką lekcją.

Jeśli chcesz, tak jak ja powierzyć edycję swojego podcastu Krystianowi,
kliknij w link – edycja i montaż podcastów



