Yine yalnız değilim her zamanki gibiBu Uzakdoğu gecesinde yokluğunlayımAramızda yirmibeşbin kilometreSen kıştasın ben yazdayımSen bir yarısında dünyanınBen öte yarısındayımYine de bırakmıyor ellerimi yokluğunDaha da bir gönlümcesinVarlığından bin kat güzelO yalımsal çıplaklığın yalaz yalazVe en gizlerden konuşurken ellerinİçimden gelmiyor mektup yazmak demedenSevisiyoruz yirmi beşbin kilometreden