kopartılmış yapraklarımdan ibaretti hüzün

dedim rahmet yağar ben yürürken
gece benim ardımda
taşıdım kara gençliğimi dağların damarında

İsmet Özel, Yaşamak Umrumdadır.

●

Duman yükseliyor yalnızlık köşemden

Kim, nasıl haberdar olacak ki viranemden?
Söyleyeceklerim var yanmış gönlüme
Ne zaman sona erecek efsanem.

Çektim elimi gecenin eteğinden

Seherin zülüflerinden tutmak için
Suya attım kendimi sahilden
Lakin habersizim denizin derinliğinden.

Duvarlardaki desenler bozuldu

Kimse bir renk görmedi artık burada
Hayal, gözünü dikiyor gece-gündüz
Kalbimdeki umut resmine.

Ayak bastığımdan beri buraya

Kurtuldum kervanın gürültüsünden
Aslında canım içre yanıyorum bu ateşten
Lakin gönül vermişim bu yanışa ben.

Karanlık çekiliyor çatılardan

Şehrimin yoluna gülümsüyor sabah
Hâlâ duman yükseliyor yalnızlık köşemden
Söyleyeceklerim var yanmış gönlüme.

Şair: Sohrap Sepehri

Yorum: Furkan Özdemir