Z Piotrem Stramowskim rozmawiam modowych eksperymentach i poszukiwaniu siebie w modzie. O autentyczności w ubiorze i symbolicznej, cekinowej kamizelce. O zwracaniu uwagi na detale, męskiej elegancji, ulubionej dekadzie i zaskakującym garniturze z lat 60-tych. O procesie twórczym kostiumu do roli oraz jego istotnej wadze w produkcji filmowej czy teatralnej, a także o prywatnej ekscytacji marką Gucci i talentem Alessandro Michele. O skomplikowanym, acz poetyckim pojęciu osobistego „określenia w swym nieokreśleniu” oraz o zadeklarowanej chęci posiadania wolności ubioru i nie dzielenia go na kategorie damskie czy męskie.