ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Την άνοιξη του έτους 1957, τέσσερις νεαροί Καστελλιανοί κατασκεύασαν από

απομεινάρια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου του πολεμικού αεροδρομίου Καστελλίου

ένα μικρό πύραυλο, με τρία διαμερίσματα καυσίμων. Τον πήραν ένα απόγευμα και

κατευθύνθηκαν στην περιοχή «Δροζίτης» Καστελλίου. Οι νεαροί ήταν οι Αθανάσιος

Μαλεγιαννάκης, Γεώργιος Σαριδάκης, +Αλέξανδρος Ζουριδάκης, +Τσώρτσιλ

Καρδουλάκης και Εμμανουήλ Κατζαγιαννάκης.

Μεταξύ των νεαρών, ο Τσώρτσιλ Καρδουλάκης βαφτίστηκε στο Καστέλλι μετά την

έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου από δώδεκα (12) νονούς. Το όνομα του

Βρετανού Τσώρτσιλ κυριαρχούσε τότε παντού, ως αντίπαλος του Γ΄ Ράιχ. Οι νονοί

του παιδιού, αποφάσισαν στην εκκλησία όλοι μαζί και έδωσαν στο παιδί το όνομα

Τσώρτσιλ.

Η εκτόξευση του αυτοσχέδιου πυραύλου των νεαρών πέτυχε και ο πύραυλος

εξαφανίστηκε στον ουρανό. Στην επιστροφή τους στο Καστέλλι, το έκαναν γνωστό

και από στόμα σε στόμα έφτασε ως είδηση στον τοπικό σταθμό Χωροφυλακής. Ο

Διοικητής της Χωροφυλακής Καστελλίου, τους κάλεσε στο τμήμα και άρχισε τις

ανακρίσεις. Πού έγινε η εκτόξευση, πότε έγινε, πώς έγινε, από τι υλικά ήταν

φτιαγμένος ο πύραυλος και γιατί το έκαναν. Το γεγονός καταγράφηκε στο βιβλίο

συμβάντων και ένας δημοσιογράφος τοπικής εφημερίδας του Ηρακλείου το

ανακάλυψε και το δημοσίευσε την επόμενη ημέρα στο φύλλο της εφημερίδας του.

Ένας άλλος δημοσιογράφος αθηναϊκής εφημερίδας (Απογευματινή) που

παρακολουθούσε τις τοπικές εφημερίδες της Κρήτης, την μεθεπόμενη ημέρα

χρησιμοποιώντας το όνομα του νεαρού Καστελλιανού Τσώρτσιλ Καρδουλάκη,

αναδημοσίευσε το άρθρο της Ηρακλειώτης εφημερίδας, βάζοντας τον ευρηματικό

χιουμοριστικό τίτλο : Στο Καστέλλι Πεδιάδος προχθές την απογευματινήν,

εξετοξεύθη πύραυλος παρουσία του ιδίου του Τσώρτσιλ !!!

Αυτό το άρθρο είχε και συνέχεια. Αναδημοσιεύτηκε με το ίδιο χιούμορ και σε

εφημερίδες των ΗΠΑ. Οι πέντε παραπάνω νεαροί, με χρονολογία γέννησης από το

1935 ως το 1940, ήταν τα χρόνια της κατοχής παιδιά. Έζησαν όλα τα γεγονότα της

περιοχής που ήταν πολλά και δραματικά. Στον κάμπο του Καστελλίου βρίσκονταν το

πολεμικό αεροδρόμιο που χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί και στην ευρύτερη περιοχή

φιλοξενούνταν 2.500 στρατιώτες της Βέρμαχτ. Η αέναη κίνηση γερμανικών

αεροπλάνων, τα αεροπορικά ατυχήματα γύρω από το αεροδρόμιο, οι επιτάξεις, η

καταναγκαστική εργασία, τα σαμποτάζ, οι συμμαχικοί βομβαρδισμοί, οι ξυλοδαρμοί,

οι εκτελέσεις, η σχολική διαρροή, η πείνα και η αθλιότητα, ήταν η καθημερινότητα

των παιδιών της κατοχής του Καστελλίου. Και όπως ανέφερε σήμερα ένας από τους

παραπάνω νεαρούς, (σεβάσμιος ηλικιωμένος σήμερα), το μεγαλύτερο πρόβλημα που

αντιμετώπιζαν τότε ως παιδιά, ήταν στο παιγνίδι κλέφτες και αστυνόμοι. Τα χρόνια

της κατοχής το είχαν μετονομάσει σε Γερμανοί και αστυνόμοι. Επειδή δεν ήθελε

κανένα παιδί να μπει στην ομάδα των Γερμανών, γίνονταν κλήρωση.

Και όσοι αποτελούσαν τελικά αυτήν την ομάδα, περνούσαν δύσκολα. Γιατί η αντίπαλη ομάδα

των αστυνόμων, παθιάζονταν με το παιγνίδι και όταν συνελάμβαναν κανένα

«Γερμανό», τον άρχιζαν στο άγριο ξύλο. Μια μέρα που περνούσε ένας πραγματικός

Γερμανός λοχίας από την πλατεία του Αγίου Γεωργίου Καστελλίου και είδε τα παιδιά

να μαλώνουν και να δέρνονται πάνω στο παιγνίδι, ρώτησε το μεγαλύτερο παιδί γιατί

ξυλοφορτώνει τον φίλο του. Η αφοπλιστική απάντηση του παιδιού, άφησε άναυδο

τον Γερμανό λοχία που γνώριζε τα Ελληνικά :

-Τόνε δέρνω γιατί είναι Γερμανός