مولوی

با صدای احمد شاملو

موسیقی متن:‌ فریدون شهبازیان

طراح و اجرا: فرشید مثقالی

خط: مصطفی اوجی

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۵۱

*******************************************

وه چه بی‌رنگ و بی‌نشان که منم

کی ببینم مرا چنان که منم

. . .

شمس تبریز را چو من دیدم

نادره بحر و گنج و کان که منم

*******************************************

یار مـرا، غـار مـرا، عشق جگـرخوار مرا

یار تویی،‌ غار تویی، خواجه نگهدار مرا

. . .

این تن اگر کم تندی،‌ راه دلم کم زندی

راه شدی تا نبُدی این همـه گفتار مرا

*******************************************

بنمای رُخ که باغ و گلستانم آرزوست

بگشـای لب که قـند فراوانم آرزوست

. . .

بنمـای شمس مفخر تبـریز رو ز شرق

من هُدهُدم، حضور سلیمانم آرزوست

*******************************************

تلخی نکُند شیرین ذقنم

خالی نکُند از می دهنم

. . .

حـاصـل تــو ز مــن دل بـر نکنی

دل نیست مرا،‌ من خود شکنم

*******************************************

من مست و تو دیوانه، مـا را که برد خانه؟

صد بار تو را گفتم: کم خور دو سه پیمانه

. . .

شمس‌الحق تبریزی، از خلق چه بگریزی

اکنـون کـه در افکنـدی صـد فتنـه‌ی فتانه

*******************************************

نگفتمت: مـرو آن‌جـا، کــه آشنات منم

در این سراب فنا چشمه‌ی حیات منم

. . .

اگر چراغ دلی دانک راه خانه کجاست

وگــر خـدا صفتـی دانک کدخدات منم

*******************************************

دل من رای تو دارد،‌ سر سودای تو دارد

رُخ فرسوده‌ی زردم غم صفرای تو دارد

. . .

سوی تبریز شو ای دل، بر شمس‌الحق مُقبل

چو خیالش به تو آید که تقاضای تو دارد

*******************************************

در وصالت چرا بیاموزم

در فراقت چرا بیاموزم

. . .

در وفا نیست کس تمام استاد

پس، وفا از وفا بیاموزم

*******************************************