ما با شنیدن نام «کرهٔ جنوبی» به صورت ناخودآگاه به یاد متضاداش، یعنی کرهٔ شمالی میافتیم. این تضاد ناخودآگاه باعث ایجاد این تصور در ما میشود که کرهٔ جنوبی بهشت برین است و کرهٔ شمالی خود جهنم. اما آیا واقعا کرهٔ جنوبی (که میدانیم کشوری دموکراتیک است) بهشت برین است؟ آمارها اینگونه نشان نمیدهد.
افزایش شدید اختلاف طبقاتی، تبدیلشدن تحصیل به کالایی اشرافی، پوچ و بیمعنی بودن ساختار احزاب، بیاعتنایی مردم به قانون اساسی، کاهش چشمگیر مشارکت مردم کره در انتخابات و... تنها گوشههایی از مشکلات کرهٔ جنوبی هستند که در حال تلنبارشدناند. و نکتهٔ عجیبتر این است که کرهٔ جنوبی همان مشکلاتی را دارد که ایران غیردموکراتیک ما. این کتاب این تلنگر را به ما میزند که آیا رسیدن به دموکراسی لزوما به رفاه میانجامد؟ آیا دموکراتیکشدن صرفاً به معنای داشتن قانون اساسی دموکراتیک است؟ چرا کرهٔ جنوبی به این روز افتاده؟ این کتاب سعی میکند به این پرسش پاسخ دهد.



