Jak rozmawiać o filozofii dialogu dzisiaj, by nie zrobił się z tego wykład podejścia, które przecież trudno nazwać doktryną? Albo historyczny przegląd nazwisk? Otóż można zastanowić się – co też zrobimy – jaka wrażliwość stoi za tą filozofią (bądź: jaka wrażliwość z niej wynika). Owszem, ma ona swój background historyczny (nieprzypadkowo to Emmanuel Lévinas pisał o „twarzy”, o odpowiedzialności radykalnej), ale sprawdzać ją trzeba w świetle naszych doświadczeń – i naszej wrażliwości, również literackiej. Innymi słowy: czy etyka obcowania z drugim, jaką podsuwa filozofia dialogu, może być dziś sugestywnym punktem odniesienia na mapie postaw? Prowadząca: Eliza Kącka