کالم هنری بی شک با نگاه معنا داری به او خیره شده بود، همان نگاهی که آن روز بعد از ظهر وقتی به او گفته بود کسی که برای آرچ گونارد کار میکند، پای جیره ی غذایش که پیش می آید نباید عقب بکشد. لونی چشمهایش را به زیر انداخت. درک نمی کرد که چطور ممکن است سیاه پوستی دلدار تر از او پیدا شود. وقت های زیادی مثل این بار پیش آمده بود که او حاضر بود هر چه را دارد بدهد و جای کالم باشد