انسان وقتی داستان های چخوف را می خواند خود را در یک روز غمناک اواخر پاییز احساس می کند. هیچ کس مثل چخوف این گونه عکس واقعی و شرم آوری را از  آدمیان در هرج و مرج تاریک زندگی برنداشته است.