Za oknem zachmurzone niebo, szarość nieba i szarość mojego pokoju. To odcinek o nic nierobieniu, o pragnieniu nic nierobienia, ciągłej aktywności i braku zadowolenia z tego, co robię. O braku satysfakcji i nieodczuwaniu przyjemności, o znudzeniu codziennością, ciągłego szukania rozwoju, ciągłego bycia w ruchu, oczekiwaniach w relacji, interesownych spotkaniach i podejmowanych działaniach. Wszystko musi być po coś, każda czynność jest powodowana nadzieją na zdobycia upragnionego pola przyjemności i spełnienia, nie potrafię poświęcić czemuś uwagi, nie potrafię być w konkretnym momencie i bardzo chciałbym móc zdecydować, odpuścić, nic nie robić.