Ostatni odcinek pierwszego sezonu. To będzie o braku czasu i pracy, która uniemożliwia działanie i odbiera odwagę. Przez cały miesiąc pracowałem w kinie, czasami ponad wymiarowo, zdecydowałem się na to tylko dlatego, by w listopadzie nie musieć pracować i mieć czas na realizację wystawy w Galerii Miejskiej Arsenał. Absurdalne jest to, że ktokolwiek musi być zmuszony do pracy ponad siły, dla zapewnienia sobie bytu lub realizacji marzeń. Kiedy nie ma się pieniędzy i wolnego czasu, trudno robić sztukę i opiekować się własnymi emocjami. To również odcinek o skomplikowanych relacjach romantycznych, mówieniu „nie” w trakcie zbliżenia, intuicji oraz wchodzeniu w relacje z poczucie samotności. Kontakt z drugim człowiekiem i chęć bycia atrakcyjnym seksualnie, miało podbudować moje poczucie własnej wartości, jednak te niemogące być zrealizowane przez drugą osobę potrzeby we mnie, doprowadzają jedynie do frustracji i chęci ucieczki.

Krótkie podsumowanie pierwszego sezonu, podziękowania i pozdrowienia.

Do usłyszenia za jakiś czas.

Dziękuję za feedback i bycie tutaj ze mną.

Gdybyś chciała, chciał, chciało mnie wspierać, to zapraszam na mój Patronite:

https://patronite.pl/patryk_rozycki