وقوع چهار قتل به فاصله کمتر از ۲۰ روز در ابتدای پاییز ۷۷ در تهران، طوفانی سیاسی را در فضای پرالتهاب آن دوره ایجاد کرد که بسیاری معتقدند آثار و پیامدهایش تا امروز باقی است. وزارت اطلاعات ایران حدود یک ماه بعد با صدور اطلاعیه‌ای بی‌سابقه، مسئولیت قتل پروانه و داریوش فروهر، محمد مختاری و محمدجعفر پوینده را پذیرفت. وزارت اطلاعات با ابراز تاسف شدید از این قتل‌ها اعلام کرد گروهی از کارکنانش که آنان را «همکاران مسئولیت ناشناس، کج‌اندیش و خودسر» خوانده بود، دست به این اقدام زده‌اند؛ اقدامی که وزارت اطلاعات آن را جنایتکارانه توصیف کرد.

در این برنامه نگاهی تاریخی ـ تحلیلی داشته‌ایم به قتل‌های پاییز ۷۷ که به قتل‌های زنجیره‌ای معروف شد. از سابقه این قتل‌ها در دهه شصت و هفتاد خورشیدی در داخل و خارج کشور و دلایل و انگیزه‌های آن پرسیده‌ایم و این که چه کسانی در حکومت و تا چه سطوحی، از آن مطلع بودند.شیرین عبادی، حقوقدان و برنده جایزه صلح نوبل که همچنین وکالت گروهی از خانواده‌های قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای را بر عهده داشت؛ رویا برومند، فعال حقوق بشر و مدیر بنیاد عبدالرحمن برومند و اکبر گنجی، نویسنده و روزنامه‌نگار که نقش مهمی در افشاگری‌ها پیرامون پرونده قتل‌های زنجیره‌ای داشت به سوالات فوق پاسخ داده‌اند.