مرغ دریایی بهترین و مشهورترین نمایشنامۀ آنتون چخوف و اثری بی‌نهایت لطیف است که صراحتاً به موضوع هنر و راه دشوارش اشاره دارد.مرغ دریایی نبوغ برجستۀ چخوف در نمایش‌نامه‌نویسی را به رخ می‌کشد. داستانی به سادگی زندگی و به پیچیدگی آن است که در نخستین نظر مفهوم پیچیده و گیج‌ کنندۀ آن همچون زندگی درک نمی‌شود و به نظر می‌آید نویسنده تفسیر و تعبیرش را به عهدۀ خود خواننده گذاشته است.سراسر نمایشنامۀ مرغ دریایی (The Seagull) آکنده از رنج، یأس و پوچی‌ آدم‌های به تنگ آمده از یکنواختی و روزمرگی زندگی است. این اثر داستان‌هایی از عشق‌های ناکام، شکست‌ خورده، پر ملال، کهنه، یک جانبه و مصیبت‌بار را روایت می‌کند. شش رابطۀ تو در تو و پیچیدۀ عاشقانه بستر اصلی نمایشنامۀ مرغ دریایی را تشکیل می‌دهد. شخصیت‌های این کتاب مانند اغلب شخصیت‌های چخوف، مردمانی مردد، سست‌ نهاد و حقیر هستند که گاه از سر بیکاری و تنها برای قابل تحمل ساختن رخوت و ملال زندگی به سادگی عاشق می‌شوند.نمایشنامۀ مرغ دریایی شخصی‌ترین اثر آنتون چخوف (Anton Chekhov)، در عین حال نقطۀ عطفی در زندگی وی به شمار می‌‌آید. او در این اثر افکار و ایده‌های والایش دربارهٔ هنر و چیستی آن را با صراحت و شفافیتی کم‌ نظیر بیان می‌کند. شخصیت‌های این نمایشنامه پس از گشت و گذاری رؤیاگونه در عالم توهومات، با حقایق تلخ و ناخوشایند زندگی رو در رو می‌‌شوند. این کاراکترها وقتی به حقایق زندگی آن‌گونه که هست برمی‌خورند، ضعف‌ها و حقارت‌های خود را بیش از پیش به نمایش می‌گذارند.در کنار درون‌مایه‌های عاطفی، نویسنده در این کتاب به ستایشی در هنر دست می‌زند و دشواری‌های دستیابی به گوهر واقعی هنر را نیز نشان می‌دهد. عرصۀ هنر در دیدگاه چخوف، جایگاه متوسط‌ها نیست. به همین خاطر است که علاقه‌مندان هنر و فعالیت‌های هنری در این نمایشنامه، پس از برخورد با موانع صعب و بلند فعالیت سالم هنری، سرخورده و بی‌انگیزه از حرکت به سوی اهداف بلند پروازانه خود بازمی‌مانند.