Güzel ülkemiz, güzel insanlarımız üst üste yaşadığı doğal afetlerin ve kayıpların acısını yaşıyor. Herkeste bir yorgunluk, keyifsizlik ve isteksizlik var. Ancak öte yandan hayat akıp gidiyor. Asırlardır hoyratça davrandığımız doğa ve sömürdüğümüz doğal kaynaklar nedeniyle adeta bir diyet ödeme sürecine girmiş gibiyiz. Oysa teknolojinin vâdettiği bir çok kolaylık ve imkan varken neden hala tabiat kanunlarına uyumlu bir yaşam inşaa edemiyoruz ve doğanın bize aslında bir lütuf gibi sunduğu nimetleri özenli kullanmıyoruz? Bir yanda afetlerin sebep olduğu yaralarımızı sarmaya çalışırken öte taraftan hayata tutunmaya, bozulanı düzeltmeye, kırılanı onarmaya çalıştığımız sabır ve emek gerektiren bir dönemden geçiyoruz. Eğer biraz ders alabilmişsek hatalarımızdan gelecek için hala bir umut var demektir.