O braku potrzeby bycia wybitnym i radości z bycia średnim. I jakie to uczucie, być w zasięgu Nobla i nie musieć go dostać.

ZA DUŻO UDA, czyli CIUCHY NASZYCH MAM

Próbujemy oswajać wszystko, co tylko da się oswoić. Nie zabraknie więc: galopady myśli, grzebania w pamięci, oraz namiętnej analizy. Szymon użyje zdań wielokrotnie podrzędnie złożonych, zaś Aśka podmiotu i orzeczenia. Popłyń z nami tym nurtem, mamy wiosła! Ale pamiętaj - to tylko ponton!
Muzyka: Jacek Olejarz, Dźwięk - Paweł Szałowski, zdjęcie - Anna Majer.