شماره‌ی نهم | شبی که صبح نشد.


در غیبت خورشید، ما مجبوریم که طولانی‌ترین شب‌هایمان را جشن بگیریم! ما تولد و مرگمان یکی‌ست، آن وقت تولد خورشید را بهانه می‌کنیم و از ترس تنهایی کنار هم می‌نشینیم و به سحر کلام سعدی دعا می‌کنیم که:
هنوز با همه دردم امید درمانست
که آخری بود آخر شبان یلدا را


مهدی روزرخ (م.مسافر)


همراه با آثاری از:
مهدی وجدانی، محسن نامجو، مرضیه

مردن به شوق زندگی

هر سمت زندگی را که نگاه کنی، قصه‌ای و ماجرایی ساکت نشسته و خیره نگاهت می‌کند. همه اما حوصله‌ی روایت کردنش را ندارند.... بر جاده‌ی زندگی، مسافر روایت‌های خودش را دارد. گاهی از دست نوشته‌های خودش و گاه از قلم دیگران. شاید قصه‌ی شما هم میان کلمات این پادکست پنهان شده باشد.