Bireyin kendisini anlaması esasında duygularını geldiği gibi anlamasından ve tanımlamasından geçiyor. Bireyin farkında olmadığı duyguları nedeniyle içine düştüğü duygusal körlük onu işlevsiz ve kendine zarar veren ikincil duyguların pençesine düşürüyor. İnsanın bunun ayırdına varabilmesi için öncelikle birincil ve ikincil duyguların varlığından haberdar olmasında yarar var. Sonra da onları bastırdığı duygularına yönelmekte ve bu duyguları açığa çıkarmakta kullanarak kendiliğini yaşamakta aracı kılması işlevsiz duygularına veda etmesini kolaylaştıracaktır.