Z Julią Palmowską przyglądamy się Kobiecie zamężnej (Une femme mariée), którą Godard zjednał sobie publiczność i krytykę po kilku wcześniejszych niepowodzeniach finansowych. Inspirowana myślą francuskich strukturalistów analiza społeczeństwa pogrążonego w konsumpcjonizmie była z jednej strony próbą odnalezienia winnego miłosnych niepowodzeń reżysera w kapitalistycznym systemie, a z drugiej trafną oceną alienujących i konserwatywnych wzorców płynących z prasy, radia i telewizji, które tylko pozornie zdają się leczyć chorego Erosa. Godard nie tylko otwarcie krytykuje otaczający go świat, ale rozpoczyna wieloletnią krucjatę historiozoficzną – tutaj zestawiając melodramat i beztroskę romansującej żony z tragedią Zagłady i procesami nazistowskich strażników.Poniżej umieszczam podział na segmenty tematyczne oraz wskazówki, gdzie szukać konkretnych wypowiedzi.Wstęp - Szkic scenariusza i kącik porad magazynu Elle - Madame Bovary na miarę Paryża lat 60., lingwistyczna analiza przestrzeni miejskiej, Sartre kontra Barthes - Krytyka społeczeństwa jako lustrzane odbicie miłosnych niepowodzeń Godarda - Fragmenty filmu nakręconego w 1964 i fragmenty podcastu nagranego w 2022, czyli dygresje prowadzącego na temat Strauba, Hamaguchiego, Antonioniego, Bardema, Jeana Racine'a, oraz adaptacji jego Bérénice w reżyserii Raúla Ruiza - Gościni: Julia Palmowska i dyskusja na temat pierwszego seansu Kobiety zamężnej oraz portretu kobiety uwięzionej/wyzwolonej w teraźniejszości - Banalność zła, Hanna Arendt, Auschwitz i procesy we Frankfurcie, Noc i mgła Alaina Resnais'go - Premiera w Wenecji, Złoty Lew dla Czerwonej pustyni i uścisk dłoni Antonioniego - Cenzura, zakaz wstępu do lat 18, przygotowanie do matury z języka francuskiego i różnica między rodzajnikiem określonym i nieokreślonym w kontekście przesłania Kobiety zamężnej -