Wierzący wśród innych ludzi sami sobie (i innym chyba czasem też) wydają się owieczkami prowadzonymi na rzeź. Bo świat okrutny jest, a my - osamotnieni w naszych religijnych przekonaniach. Tymczasem to my (podobno) mamy to coś, czego świat potrzebuje i pragnie. O tym właśnie, jak być dobrymi znakami Tego, którego zapowiadamy i który zaspokoi każdą potrzebę ludzi w świecie, czytamy dziś w komentarzu o. Alvaro Grammatica. Elżbieta Wróbel, jak zwykle, przetłumaczyła i nagrała go dla nas.

Napisz do nas!