Show notes
O ekonomicznych pomiarach poziomu szczęśliwości społeczeństw oraz innowacyjnym podejściu do estymowania "szczęścia" opowiada dr hab. Piotr Wójcik, adiunkt na Wydziale Nauk Ekonomicznych UW, odpowiadając na pytania dr Justyny Pokojskiej:
→ Jakie miary, standardowo, stosowane do pomiaru „szczęśliwości” i gdzie są ich „ułomności”? Gdzie ten pomiar może nie być odpowiednio dokładny?
→ Czy możliwe jest stawienie czoła wyzwaniom związanym z pomiarem „miękkich” parametrów?
→ Skąd wzięły się inspiracje do opracowania nowatorskiej metody? Jakie dane i zmienne wykorzystywane są do pomiarów i dlaczego właśnie te komponenty pozwalają najtrafniej zmierzyć poziom szczęścia?
→ Skąd pomysł, by w badaniu analizować obrazy z map satelitarnych oraz jakie przewagi ma ta metoda w stosunku do dotychczas znanych metod pomiaru i estymacji, np. PKB?
→ Jakie inne, potencjalne zastosowania można znaleźć dla danych z kosmosu? Jakie parametry można byłoby na ich podstawie estymować?

