IK VERMAG ALLE DINGENFilippenzen 4:10-18We hebben met vijf preken de imperatieven van Filieppenzen 4 bestudeerd: blijdschap (4), buren/broers - vriendelijkheid (5), bekendmaken (6-7), bedenken (8) en bewerken (9). Dit noem ik "terug naar de basis" omdat dit cruciale onderdelen zijn van wat het betekent om in en uit het geloof te leven. Paulus zet deze dan ook, onder leiding van de Heilige Geest, in een opdrachtsvorm: dit MOET je doen. Hij is nog niet klaar met wat hij aan deze gelovigen in Filippi wil leren, want in vers 11 keert hij tot een heel praktisch voorbeeld dat voortkomt uit een specifieke omstandigheid dat Paulus uitvergroot over alle omstandigheden.Het medeleven van deze GemeentePaulus noemt een heel specifiek voorbeeld waar hij dankbaar voor is: dat deze Gemeente aan het denkt. Dit is een herinnering dat dagelijks is ("u hebt ook wel steeds aan mij gedacht" v.10), maar ook heel specifiek voor datgene waarin deze Gemeente specifiek voor Paulus heeft gedaan ("ik heb alles ontvangen en ik heb overvleod; ik ben nu geheel voorzien..." v.18). Deze Gemeente heeft niet alleen nu, maar ook in het verleden op een bijzonder en opvallende manier voor Paulus gezorgd. Het smeedt hen als broeders samen. Ze denken aan elkaar en dit denken bloeit ook op, wanneer daar gelegenheid voor is. Wij zouden hier ook een voorbeeld aan mogen nemen... mijn beoordeling van onze Gemeente is dat wij erg vrijgevig zijn en omzien naar de noden die door o.a. de werkgroep zending worden genoemd. Zijn we dat ook voor elkaar? Dat je aan elkaar denkt? Dat het weer opbloeit? En dat je naar elkaar omziet? We leven in een cultuur waarbij we heel makkelijk en snel dingen kunnen oplossen met geld en dat we voorzien in financiele noden. Maar wat als de nood niet financieel is? Wat als er tijd van je wordt verlangt? Tijd om op bezoek te gaan... tijd om elkaar te zien... tijd om naar elkaar te luisteren... tijd om van elkaar te houden. Zijn we dan net zo vrijgevig?De overtuiging van PaulusPaulus wil niet dat deze Gemeente denkt dat hij afhankelijk is van hun "denken" en dat hij op één of andere manier gebrek heeft geleden. Vervolgens schrijft hij twee bijzondere verzen over wat hij geleerd heeft. Lees deze twee verzen een paar keer over. Is dit jouw beleving? Veel en weinig... rijkdom en armoede... veiligheid en gevaar... Paulus heeft het allemaal gekend. Hij wijdt hier in 2 Korintiërs 1 en 11 over uit, waarbij hij even laat doorschemeren wat zijn leven is geweest in dienstbaarheid van de Heer. Maar dit leidt tot zijn sterke conclusie: "Ik vermag alle dingen in Hem die mij kracht geeft." (v.13) Alle dingen is niet dat ik zomaar alles kan... het is opgebonden in de context van alle uiteenlopende omstandigheden... Paulus zegt dat hij tegen alles bestand is door de kracht van Christus. Door Christus kan ik het aan. Is dat jouw beleving? Dat ondanks alle dingen die er kunnen gebeuren en waar wij voor kunt staan, dat jouw overtuiging is dat je het door Christus aankunt?En als je dan hoofdstuk 1 leest begrip je deze instelling van Paulus: "Het leven is mij Christus!"