Deze aflevering blijkt op het allerlaatste moment dat Mark alleen de podcast moet opnemen. Een totaal geïmproviseerde aflevering is het gevolg. Met een bespreking van de dichtbundel 'Het witste woord' van Eva Meijer, gedichten van Joz Knoop en Jules Deelder en komt als klap op de vuurpijl de mysterieuze dichter Jeroen Smit de studio binnenvallen. Als afsluiter muziek met het nummer 'De Hemel voor ongelovigen' van Mark zelf.