Wim Brands ontvangt Arnon Grunberg, schrijver en  filmliefhebber. In ‘De troost van de slapstick’ (1998) bracht hij een ode aan de oude slapstickhelden die hij vroeger samen met zijn vader in de bioscoop zag. Maar de slapstick lijkt verleden tijd. In ‘Buster Keaton lacht nooit’, een nieuwe verzameling messcherpe essays, schrijft Grunberg over films waarin de werkelijkheid soms zo dichtbij komt dat het lachen je vergaat.