Μετράμε αντίστροφα τις φράσεις που καλό θα ήταν μην ακούει από τα χείλη μας ένα παιδί που είναι αγχωμένο. Το άγχος δεν κάνει ηλικιακές διακρίσεις, δυστυχώς. Η ζωή είναι άδικη, γνωστό αυτό. Όταν το παιδί αγχώνεται, οι γονείς θέλουν να το ηρεμήσουν, να το χαλαρώσουν, να ξενοιάσει και πάλι. Κι όλα αυτά βεβαια θα τα κάνουμε ενώ είμαστε κι εμείς ήδη αγχωμένοι επειδή το παιδί είναι αγχωμένο. Kι εκεί θα πεις κάτι που είναι λάθος, για τους πιο θεμιτούς λόγους. Αλλά και πάλι, θα 'ναι λάθος.