Show notes
คลายความผูกพันใจจะอยู่กับเนื้อกับตัว - นำนั่งสมาธิเบื้องต้น โดย หลวงพ่อธัมมชโย วัดพระธรรมกาย. คลื่นทะเลมุ่งขึ้น เนินไศลลูกธนูมุ่งพรูไป สู่เป้าฝนจากยอดดอยไหล มุ่งสมุทรนักรบกล้ามุ่งเข้า กลางให้สุดสายตะวันธรรมเริ่มต้นให้ถูกต้องจะได้ไม่เสียเวลาตั้งใจหลับตาเจริญสมาธิภาวนากันนะ หลับตาเบาๆพอสบายๆ ให้สังเกตให้ดีนะว่า ได้ทำตามนี้หรือเปล่า หลับตาเบาๆ พอสบายๆ คือ หลับอย่าบีบตา อย่าเม้มตา เหมือนปรือๆ ตาสักนิด ถ้าตรงนี้ได้ตรงอื่นก็ง่ายแล้วเราหลับตาเบาๆ สบายๆ กล้ามเนื้อบนใบหน้าก็จะผ่อนคลาย มันไม่ตึง ไม่เกร็ง ไม่เครียด ก็พลอยทำให้กล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายผ่อนคลายไปด้วยทั้งเนื้อทั้งตัว บ่า ไหล่แขนทั้งสองถึงปลายนิ้วมือ ลำตัว ขา ถึงปลายนิ้วเท้า มันจะผ่อนคลายไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัวเมื่อเริ่มต้นได้ถูกต้องที่การหลับตา นี่สำคัญนะตรงนี้อย่าฟังผ่าน เพราะได้ยินทุกวัน ทุกครั้ง ทุกอาทิตย์ เราเลยมองข้ามไป แล้วก็ทำให้เสียเวลาในการเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ซึ่งเวลายิ่งมีน้อยอยู่แล้ว และความตายไม่มีนิมิตหมาย เพราะฉะนั้นทำให้ถูกหลักวิชชาเสีย จะได้เข้าถึงเร็วๆ จะได้เป็นที่พึ่งที่ระลึกของเรา จะได้อบอุ่นใจ มั่นใจสุขใจ และงานอะไรที่เกี่ยวกับการสร้างบารมีเราจะได้ทำกันต่อไปอย่างมีความสุข สนุกกับการสร้างบารมี เพราะฉะนั้นเริ่มต้นต้องให้ถูกต้องนะคลายความผูกพัน เอาใจมาอยู่กับเนื้อกับตัวแล้วก็รวมใจมาไว้กลางท้องกลางกายของเรา คือทำความรู้สึกว่าในกลางท้องของเรามีดวงใสๆ ใสเหมือนกับเพชร เหมือนกระจกคันฉ่องส่องเงาหน้าบ้าง เหมือนน้ำบ้างกลมรอบตัวเหมือนดวงแก้วกายสิทธิ์ที่เจียระไนแล้วเป็นอย่างดี แล้วเราก็นึกให้ต่อเนื่องอย่างสบายๆจะประคองใจด้วยบริกรรมภาวนา สัมมา อะระหัง ไปด้วยก็ได้ ให้ใจอยู่กับบริกรรมทั้งสอง มันจะได้ไม่ฟุ้งไปคิดเรื่องอื่น ซึ่งการฟุ้งไปคิดเรื่องอื่น ทำให้เราไม่เจอความสุขที่แท้จริง กายมันก็ไม่เบา ใจก็ไม่เบา กายจะทึบ ตื้อๆ ตันๆคับแคบ อึดอัด ไม่ขยาย เพราะฉะนั้นวิธีที่จะทำให้กายเบา ใจเบา ขยาย ต้องเอาใจกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว หลักมีอยู่อย่างนี้พิจารณาอย่างไรให้คลายความผูกพันเรามาสังเกตดูคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่พระองค์สอนให้คลายความผูกพันจากสังขารทั้งหลาย ทั้งที่มีวิญญาณครองและไม่มีวิญญาณครอง หรือพูดภาษาปัจจุบันก็คือ สิ่งมีชีวิตกับไม่มีชีวิตนั้น ให้คลายความผูกพัน อย่าไปยึดมั่น ถือมั่น ผูกพันกับมันมากนัก เพราะไม่เกิดประโยชน์อันใด กายก็ไม่เบา ใจก็ไม่เบา ขยายก็ไม่ขยาย แสงสว่างภายในก็ไม่เห็น ก็จะดำเนินชีวิตได้ไม่ถูกต้องเราลองทบทวนดู ตั้งแต่ร่างกายเราออกไป จะพิจารณาจากข้างในออกไปข้างนอกก็ได้ หรือพิจารณาข้างนอกเข้ามาหาข้างในก็ได้ข้างในเราก็ดูกายของเราเป็นเกณฑ์ ผม ขน เล็บ ฟันหนัง ทั้งเนื้อทั้งตัวมันก็จะเสื่อมผุพังลงไป ไม่ว่าจะซ่อมแซมสร้างเสริมหรืออะไรก็แล้วแต่ สร้างเสริมขึ้นมามันก็ผุก็พัง แปลว่า มันไม่ยั่งยืน ไม่คงทน ล้วนไปสู่จุดสลาย จึงต้องคลายความผูกพัน ร่างกายของเราเป็นอย่างนี้ เสื้อผ้า รองเท้า แว่นตาปากกา เครื่องประดับ เพชรพลอยก็เหมือนกันล้วนผุพัง นี่เขาเรียกว่า พิจารณาจากข้างในไปข้างนอกมาที่บ้านเราบ้าง ที่นอกเหนือจากเสื้อผ้า เครื่องประดับข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ที่อยู่ในตัวเรา ออกไปมันก็พัง บ้านเอยรถเอย ทรัพย์สินเงินทอง รั้วบ้าน เพื่อนบ้าน รถหน้าบ้านขยายไปเรื่อยๆ กระทั่งทั้งหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัดประเทศ นานาชาติทั่วโลก จักรวาลต่างๆ ล้วนผุพังหมดพระองค์สอนให้คลายความผูกพัน เพราะไปนึกถึงมันก็ไม่เกิดประโยชน์ เอาใจไปวนๆ อยู่กับสิ่งที่ไม่เป็นสาระแก่นสารอย่างนั้น ไม่เกิดประโยชน์ วนๆ แล้วก็หมดไปชาติหนึ่งเราไปนึกถึงสิ่งเหล่านั้น ซึ่งมันอยู่นอกตัวเรา ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว กายมันไม่เบา ใจไม่เบา ไม่โล่ง ไม่โปร่ง ไม่สบาย ไม่ขยาย ไม่เห็นแสงสว่าง ไม่เห็นดวงธรรม ไม่เห็นกายในกายไม่เห็นพระรัตนตรัยในตัว นี่แหละ ๔๕ พรรษา พระองค์ก็ทรงสอนตอกย้ำเรื่องนี้อยู่บ่อยๆ ไม่ว่าจะเริ่มต้นอะไรก็จะมาลงตรงนี้ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ เสื่อมสลายเป็นธรรมดา เป็นอนิจจังทุกขัง อนัตตา ก็วนๆ กันอย่างนี้พอเรานึกอย่างนี้บ่อยๆ ก่อนนั่งนาทีเดียวมันก็นึกจบแล้วว่า ทั้งหมดล้วนผุพังแม้แต่ร่างกายเรา เพราะฉะนั้นอะไรก็พังหมด ใจจะได้คลาย พอใจคลายความผูกพันจากภายนอก ซึ่งหลักใหญ่ๆ ก็มีสิ่งที่มารวมกันเป็นก้อน เป็นรูปเป็นร่าง เขาเรียก รูป เสียงบ้าง กลิ่นบ้าง รสบ้าง สัมผัสบ้าง ธรรมารมณ์อะไรต่างๆ เหล่านั้น หรือเรียกว่า เบญจกามคุณพอเราคลายความผูกพันจากสิ่งเหล่านั้น ใจก็จะกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว มาหยุดนิ่งๆ อยู่ภายใน พอหยุดนิ่งอยู่ภายในถูกส่วนเข้า ความสว่างก็เกิด รุ่งอรุณแห่งการเดินทางเข้าไปสู่ภายใน แสงสว่างภายในก็เรืองรองสว่างไสวขึ้น ใจก็--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/jaiyut24nor/messageSupport this podcast: https://podcasters.spotify.com/pod/show/jaiyut24nor/support



