สำรวมศีล ใจต้องอยู่ศูนย์กลางกายที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ นั่นแหละที่ตั้งของศีล ที่เกิดของศีลนั้น  จะต้องอยู่ส่วนกลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์  ดวงธรรมนั้นอยู่กลางกายมนุษย์

ดวงธรรมนั้นอยู่กลางกายมนุษย์  ใช้เป็นกระจกคันฉ่องส่องเงาหน้า  เท่าฟองไข่แดงของไก่ อยู่กลางกายมนุษย์  สะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้าย สะดือทะลุหลังถึงได้กลุ่มตึง  ควายทะลุซ้ายถึงได้กลุ่มตึง  ตรงกลางเส้นด้ายกลุ่มนั้นจดกัน กลางกั๊กที่ตัดกันนั้นเรียกว่า กลางกั๊ก

ตรงดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์  ใสบริสุทธิ์เท่าฟองไข่แดงของไก่  เอาใจไปอยู่ตรงนั้น  เอาใจหยุดตรงนั้น

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "สังวรคาถา"