"درد"از کتاب"آب آرام، ماه نمایان"--------------------------------------------------------پ.ن:روانشناسی "زرد" به ما می گوید که درد را انکار کنیم، احساساتِ بد را انکار کنیم و در کمال رنجوری، صبحها وقتی بیدار می شوید تا سرِ همان کارِ مهوع (!) بروید، در آینه به خودتان بگویید "چه روز خوبی" و لبخند گشادی هم بزنید!حالا این صحنه را تصور کنید: دوستِ شما روبرویِ شما نشسته و مشغولِ دردِ دل کردن و کمک خواستن از شماست. آیا شما با همان "لبخند گشاد" و این جمله که "همه چیز خوب داره پیش میره" به او جواب خواهید داد؟ یا سعی در کمک به حلِ مشکلش خواهید کرد؟بسیاری از ما، از نگاه به درونِ خود و دیدنِ ترسها، رنجها و زخمهایِ خود می ترسیم، برایِ همین آنها را انکار می کنیم و نادیده می گیریم.اما روانِ ما هم بیکار نمی نشیند و برای اینکه دائماً این امر را به ما یادآوری کند که "زخمهایِ خودت را درمان کن"، توجه ما را به دردهایِ سایرین جلب می کند و ما دائماً به دنبالِ کسی می گردیم که آسیب دیده تا حمایتش کنیم.چنین انسانهایی در اطرافمان کم نیستند....