เตี่ยของผู้ส่งเคสเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2531 ขณะอายุ 78 ปี หลังจากต้องเผชิญกับอาการเลือดออกในกระเพาะอาหารและต้องผ่าตัดซ้ำหลายครั้ง ส่วนคุณแม่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2540 อายุ 88 ปี ด้วยโรคชรา โดยช่วงปีสุดท้ายท่านเบื่ออาหาร เดินไม่ได้ และพูดไม่ได้

ผู้ส่งเคสเข้าวัดพระธรรมกายตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 และสั่งสมบุญอย่างต่อเนื่อง ทั้งสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวกว่า 20 องค์ ชวนคนสร้างอีกกว่า 30 องค์ เป็นประธานรองสร้างมหาวิหารหลวงปู่และคุณยาย และร่วมบุญทุกบุญไม่เคยขาด แม้ต้องใช้เวลาเดินทางมาวัดถึง 18-20 ชั่วโมงในแต่ละครั้ง

😷 อุปสรรคในการสร้างบารมี: เมื่อร่างกายไม่เป็นใจ

ผู้ส่งเคสตั้งใจทำหน้าที่กัลยาณมิตรตามคำสอนของคุณครูไม่ใหญ่ที่ว่า "ดีคนเดียวไม่ได้ ต้องมีบริวารที่ดี" แต่อุปสรรคสำคัญคืออาการ เสียงแหบ คอแห้ง พูดเสียงสั่น บางครั้งพูดไม่ออกจนสื่อสารกับผู้บุญไม่ชัดเจน แม้หมอส่องกล้องก็ไม่พบสาเหตุ

นอกจากเรื่องเสียง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ยังมีอาการของ โรครูมาตอยด์ เจ็บปวดตามข้อรุนแรงจนแขนขาลูกไม่ขึ้น บางครั้งท้อแท้จนไม่อยากมีชีวิตอยู่ แต่สุดท้ายตัดสินใจนำเงินรักษาตัวมาทำบุญใหญ่เป็นประธานรองฉลองเจดีย์ และแม้จะป่วยเป็นตับอักเสบในเวลาต่อมา ก็ยังตัดใจนั่งเครื่องบินมาหาคุณยายในวันละสังขารด้วยความกตัญญู

📝 สรุปคำถาม Case Study

1. เตี่ยและคุณแม่มีคติก่อนตายอย่างไร ตายแล้วไปไหน และบุญที่ลูกอุทิศส่วนกุศลไปให้ท่านได้รับหรือไม่ ตอนนี้ท่านอยู่ที่ไหนบ้าง?
2. ทำไมลูกจึงเสียงแหบ เสียงแห้ง ไม่ค่อยจะมีเสียง จะมีโอกาสหายหรือไม่?
   ตอบ: (รอฟังคำเฉลยเรื่องวิบากกรรมวจีกรรมในอดีตชาติที่มาส่งผลขวางการทำหน้าที่กัลยาณมิตรในตอนต่อไป)
3. โรครูมาตอยด์ และโรคอื่นๆ ที่เป็นประจำตัว จะหายขาดหรือไม่?
   ตอบ: (เบื้องต้นเกิดจากวิบากกรรมปาณาติบาตและกรรมใช้แรงงานสัตว์/คนเกินกำลังในอดีตชาติมาส่งผล)

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube