محمد چون از پاشنهء در خارج شد وانگهی سرش را برگرداند و مثل اولین روزی که قمر را در غروب آفتاب دیده بود رعد و برق چشمان قمر او را زنده کرد. &nbsp;گرمی نگاه او را برای آخرین بار در وجودش حس کرد. &nbsp;گویی مغناطیس نگاه به او میگفت خدا نگهدار عشق جاودان!
.
موسیقی: شهرام ناظری- درس سحر در بیات ترک، کوچه لری سوسپ میشم- آرش فولادوند، دریا دادور

متن یازده - تقویت قوه عشق در روح جهانی

هیچوقت این سؤال برایمان پیش آمده که از طریق خانواده چه پیوندهایی داریم؟ و این پیوندها تا چند نسل و به چند هزار سال برمیگردد؟ چه سؤال عجیبی! بعد از ما چند نسل و چه کسانی بدینا خواهند آمد؟ آیا عمل من و انتخابهای من بر سرنوشت نسلهای آینده تأثیرگذار است؟ این چه پیوندی است میان گذاشته، حال و آینده؟
 مقصد این حکایات بیداری ضمیر ما به پیودندهای ماست که همیشه دست ما را در عبور از یک عالم به عالم دیگر گرفته. این مُیَسَر نیست مگر به بیداری قوه عشق 
 با ما همراه و همسفر باشید!