Show notes
ของใครล้วนมีค่าทั้งสิ้น มีค่าทั้งแก่ตัวเองและแก่คนอื่นด้วย ดังนั้น
ในศีล ๕ ท่านจึงยกเรื่องการเว้นจากการฆ่าสัตว์ไว้เป็นข้อต้น
เพราะเห็นว่าชีวิตสำคัญนั่นเอง จึงไม่ควรฆ่าไม่ควรเบียดเบียน
ชีวิตกัน เมื่อลูกรู้ว่าชีวิตมีค่าอย่างนี้ แล้วจึงควรรักษาและทะนุถนอม
ชีวิตให้ดี การกตัญญูต่อตัวเองตามที่บอกมาแล้วเป็นการถนอม
ชีวิตอย่างหนึ่ง อีกอย่างหนึ่งคือพยายามใช้ชีวิตให้มีค่าด้วยการ
ทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ทั้งแก่ตนเอง และคนอื่นให้มากที่สุด อย่างนี้
จึงจะเรียกว่าใช้ชีวิตคุ้มค่า มิใช่ใช้ชีวิตแบบฟุ่มเฟือย เที่ยวเตร่หา
ความสำราญหรือสำมะเลเทเมา หาแก่นหาสาระชีวิตไม่ได้ แล้ว
บอกว่าใช้ชีวิตคุ้มค่า มิใช่อย่างนั้นเลย ใช้ชีวิตคุ้มค่าที่ถูกคือใช้ชีวิต
ไปทำประโยชน์ต่างหาก...
จากหนังสือ คำพ่อ คำแม่ โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.๙)
ผู้อ่าน : 👩🏻🏫 AJ KAN 🇸🇪
