“แม่ขา  แม่ขา  แม่เห็นจ้ะจ๋าไหมคะ”  ปอวิ่งมาหาแม่ในครัวหลังจากที่กลับมาจากตลาดด้วยกัน  “ไม่เห็นเลยจ้ะ  หนูเอาไปตลาดด้วยไม่ใช่เหรอจ้ะ”  “ใช่ค่ะ  หรือจ้ะจ๋าจะหายไปคะแม่ ปอไม่แน่ใจว่าตอนที่ซื้อขนมครกแล้วลืมจ้ะจ๋าไว้ที่ร้านหรือเปล่า เพราะตอนนั้นกำลังเก็บเงินทอนแล้วแม่เรียกปอพอดี”  “ไม่เป็นไร  จริงๆจ้ะจ๋าก็เก่ามากแล้ว ปอเองก็มีตุ๊กตาหลายตัวไม่ใช่เหรอ” คืนนั้นปอแอบร้องไห้ไม่ให้พ่อกับแม่เห็น  “ขอโทษด้วยนะจ้ะจ๋าฉันไม่น่าลืมเธอไว้เลย”  ปอพึมพำก่อนจะนอนร้องไห้หลับไป  ทำไมจ้ะจ๋าถึงสำคัญกับปอมากและปอจะทำอย่างไรต่อไป ติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงห้องสมุดใต้ทะเล ตอน ร่างกายพังพอนต้านพิษงูได้จริงหรือ