433 : مي خواه و گل افشان كن! از دهر چه مي جويي؟
434 : به فراغ دل زماني نظري به ماهرويي
435 : مخمور جام عشقم! ساقي بده شرابي

غزليات شماره 436 و 437 و 438 - حافظ خواني به روايت احمد شاملو

فرصت ها را غنیمت بدانیم.
غزلیات حافظ خودش معجزه است. چه برسد به آن که اصلاحاتش را شاملوی بزرگ انجام داده باشد. بشنویم و از نکات عمیق اجتماعی، سیاسی، عاشقانه و عارفانه آن بهره ببریم.