427 : اي كه با سلسله زلف دراز آمده اي
428 : از من جدا مشو كه مرا نور ديده‌اي
429 : در همه دير مغان نيست چو من شيدايي

غزليات شماره 430 و 431 و 432 - حافظ خواني به روايت احمد شاملو

فرصت ها را غنیمت بدانیم.
غزلیات حافظ خودش معجزه است. چه برسد به آن که اصلاحاتش را شاملوی بزرگ انجام داده باشد. بشنویم و از نکات عمیق اجتماعی، سیاسی، عاشقانه و عارفانه آن بهره ببریم.