352 : من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم
353 : صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم
354 : دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم

غزليات شماره 355 و 356 و 357 - حافظ خواني به روايت احمد شاملو

فرصت ها را غنیمت بدانیم.
غزلیات حافظ خودش معجزه است. چه برسد به آن که اصلاحاتش را شاملوی بزرگ انجام داده باشد. بشنویم و از نکات عمیق اجتماعی، سیاسی، عاشقانه و عارفانه آن بهره ببریم.